Wspomnienie liturgiczne błogosławionej Marii Restituty Kafki

We wspomnienie liturgiczne błogosławionej Marii Restituty Kafki w klasztorze Hartmanna wspominano ją jako odważnego świadka wiary.

W kazaniu Dyrektor Mag. Martin Leitner nakreślił obraz kobiety, która wcześnie zdecydowała się poświęcić swoje życie „dla Boga i ludzi” (z beatyfikacji 21 czerwca 1998 r.) – nie z powodu konformizmu, lecz z głębokiego wsłuchiwania się w Ducha Świętego.

Jako pielęgniarka Maria Restituta realizowała swoje powołanie z wielką kompetencją zawodową, determinacją i serdecznością. Jej zaangażowanie na rzecz chorych i ubogich uczyniło ją wybitną osobistością w szpitalu w Mödling. Ta wewnętrzna postawa doprowadziła ją również do sprzeciwu wobec reżimu nazistowskiego: pomimo zakazu kazała umieszczać krucyfiksy w salach chorych – jasne wyznanie wiary w krzyż Chrystusa i nienaruszalną godność człowieka.

W kazaniu Dyrektor Mag. Martin Leitner połączył świadectwo jej życia z czytaniami biblijnymi: Duch Boży prowadzi do życia i płodności, podczas gdy strach i konformizm prowadzą do wewnętrznej śmierci. Maria Restituta pozostała wierna temu duchowi do końca – nawet w więzieniu i w obliczu śmierci. Jej ostatnie słowa były radykalnym wyznaniem wiary: „Dla Chrystusa żyłam; dla Chrystusa chcę umrzeć”.

Jej przykład stanowi wyzwanie również dzisiaj: uczynić krzyż widocznym – nie prowokacyjnie, lecz wiarygodnie. Poprzez współczucie, odwagę cywilną, modlitwę i zaangażowanie na rzecz prawdy i sprawiedliwości. Błogosławiona Maria Restituta zachęca nas do życia w Duchu i przynoszenia owoców – zwłaszcza w świecie, który często pomija Boga.