30 czerwca 1926 r., po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej, redemptorysta o. Wilhelm Janauschek zmarł w naszym szpitalu „Hartmannspital” (dziś Franziskusspital Margareten). Jego niezwykła cierpliwość i poddanie się woli Bożej były powszechnie podziwiane, a przez nasze siostry uznawane za „świątobliwe”. Pamięć o o. Janauschku i jego kult zawsze pozostawały żywe we wspólnocie.

W związku ze 100. rocznicą śmierci Sługi Bożego o. Wilhelma Janauschka, 1 lipca 2026 r. w naszej kaplicy klasztornej wikariusz biskupi o. Lorenz Voith CSsR odprawił Mszę św. z udziałem osób z Komitetu św. Klemensa Hofbauera, innych gości oraz naszych sióstr. O. Michael Lidy CSsR uczestniczył jako współcelebrans; obecni byli także o. Wolfgang Frühwirth OFM oraz diakon.

W słowach powitania przełożona generalna s. M. Birgit Dorfmair nawiązała m.in. do kroniki, która podaje, że rodzice o. Janauschka, jako właściciele sklepu spożywczego, byli wielkimi dobroczyńcami naszych sióstr w czasie zakładania zgromadzenia.

Wikariusz biskupi o. Voith przedstawił w homilii drogę życia o. Janauschka, jego posługę apostolską oraz zadania kierownicze we wspólnocie. O. Janauschek miał znaczący udział w kanonizacji Klemensa Marii Hofbauera i był założycielem oraz pierwszym przewodniczącym stowarzyszenia „Komitet św. Klemensa Hofbauera”. (Dziś jego przewodniczącym jest o. Lorenz Voith). Już po śmierci o. Janauschka rozwinął się niezwykły kult, tak że w 1934 r. postanowiono przenieść jego doczesne szczątki z Cmentarza Centralnego do kościoła Maria am Gestade. Ta „procesja” stała się triumfalnym pochodem, w którym uczestniczyły tysiące ludzi. (Nasza kronika podaje ponadto, że jako etap pośredni trumna przez trzy dni była wystawiona w naszej sali kapitulnej i nieustannie przychodzili ludzie, aby oddać cześć zmarłemu).

W tym samym 1934 r. w Wiedniu rozpoczęto proces beatyfikacyjny o. Janauschka, a w 1955 r. kontynuowano go w Rzymie. W 2014 r. nastąpiło jego wstępne zakończenie, gdy papież Franciszek przyznał urodzonemu w 1859 r. w Wiedniu redemptoryście „heroiczność cnót” i zezwolił na tytuł „Czcigodny Sługa Boży”. Choć odnotowano ponad 10 000 wysłuchanych modlitw, do beatyfikacji potrzebne jest oficjalnie uznane cudowne uzdrowienie. O. Janauschek byłby tym samym pierwszym błogosławionym urodzonym w Wiedniu. Ze względu na heroiczną postawę w chorobie nowotworowej jest szczególnie wzywany jako orędownik przez pacjentów cierpiących na tego rodzaju schorzenie.

Po Mszy pamiątkowej udaliśmy się do „kaplicy Janauschka” w naszym obszarze opieki, gdzie pierwotnie znajdował się pokój chorych o. Janauschka. Wspólną modlitwą uczciliśmy Sługę Bożego, który 100 lat temu zakończył tutaj swoją ziemską drogę. Całe jego życie i cierpienie przebiegało pod hasłem: „Jak Bóg chce, to jest najlepsze”.

Z powodu rozbudowy szpitala, sala chorych o. Janauschka wraz z kolejnym pokojem została urządzona jako kaplica szpitalna i poświęcona 28 lutego 1978 r. przez ówczesnego prowincjała o. dr. Aloisa Kraxnera. W ramach przekształcenia oddziału w obszar opieki, kaplica – na nowo urządzona w następstwie szkody wodnej – została 29 czerwca 2007 r. poświęcona przez kan. o. Lorenza Voitha – wówczas prowincjała, dziś wikariusza biskupiego diecezji Eisenstadt.

Tekst: s. M. Hilda Daurer, zdjęcia: s. M. Birgit Dorfmair, wikariusz biskupi kan. o. Lorenz Voith CSsR