Moje wrażenia ze spotkania UISG (Unii Międzynarodowych Przełożonych Generalnych) w Rzymie

Temat: Życie konsekrowane: Nadzieja, która przemienia.

Jest to pierwsze spotkanie, w którym mogłam uczestniczyć jako przełożona generalna Sióstr Franciszkanek Miłości Chrześcijańskiej.

Kiedy wszedłem do dużej sali, natychmiast zdałem sobie sprawę z różnorodności i barwności tego spotkania. W tej wielkiej różnorodności było życie i żywiołowość. Oprócz różnych kolorów skóry sióstr, była też szeroka gama strojów zakonnych i sukienek noszonych przez siostry z różnych wspólnot zakonnych na całym świecie. Zostałam przydzielona do stolika nr 1 z 97 stolików, z których każdy miał 10 miejsc. Był to jeden ze stolików dla „niemieckojęzycznych”. Trzy stoliki były zarezerwowane dla nas, niemieckojęzycznych przełożonych generalnych. Było nas cztery z Austrii.

Ponad 900 przełożonych generalnych z 97 krajów

Globalne i międzykontynentalne podejście było bardzo widoczne w prezentacjach różnych prelegentów. Te dni charakteryzowały się kościołem religijnym, który przekracza granice tego, co możliwe i podkreśla potrzeby cierpiącej ludzkości. Kwitnący świat religijny zaprezentował się i wezwał do wsparcia i współpracy. W przeciwieństwie do tego tętniącego życiem i rozwijającego się świata religijnego, my, Europejczycy, postrzegaliśmy siebie jako stojących w obliczu czasu zakończenia. Ważne jest dla nas, aby zapewnić starym i chorym członkom zakonów godne i pełne szacunku życie aż do końca. Obrazy tych zakonnic, które zginęły w wyniku terroru i okrutnych okoliczności za swoją pracę i działania, były wstrząsające.

We wszystkich naszych wysiłkach na rzecz dobra nie możemy tracić z oczu życia konsekrowanego. Było to wielokrotnie wspominane podczas prezentacji, a także w małych grupach. Podczas pracy w grupach zdaliśmy sobie sprawę, że 1/3 zgromadzeń zakonnych w regionie Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Luksemburga jest już prowadzona przez przełożonego generalnego z innego kontynentu. To nie przeszkadza nam żyć nadzieją, dawać nadzieję, nadzieję, która się nie poddaje, ale całkowicie ufa Panu, który działa w naszych codziennych wysiłkach i wykonuje swoją część. Poprzez naszą obecność chcemy również głosić dobrą nowinę i nadzieję jako malejąca wspólnota.

Jednocząc się w UISG, wszystkie zakony są częścią pracy na całym świecie i poprzez swoją synodalność wysyłają silny i skuteczny sygnał, który przemienia i daje wsparcie i nadzieję wielu ludziom.

Konklawe odbywało się w tym samym czasie, co nasze spotkanie. Czuliśmy się bardzo blisko i mocno wspieraliśmy kardynałów naszymi modlitwami. Radość była nie do opisania, gdy biały dym można było zobaczyć na wszystkich ekranach. Wyrażało się to poprzez wiwaty, śpiew, oklaski i taniec.

Ostatniego dnia przeszliśmy przez Drzwi Święte Santa Maria Maggiore. Mogliśmy zatrzymać się na chwilę przy grobie papieża Franciszka, zanim udaliśmy się do bazyliki, aby odprawić naszą ostatnią mszę. Była ona przepełniona radością i wdzięcznością za nasz wspólny czas i wymianę, ale przede wszystkim za naszego nowego papieża Leona XIV.

Bogato pobłogosławiona, wróciłam do mojej wspólnoty, aby nadal zachęcać moje współsiostry do pokoju i nadziei.

Zdjęcia: s. M. Birgit Dorfmair